سال و نیم کارکردن در ایرانیوز که تعطیلی نداشتیم و حتی عید سال گذشته رو هم تو همین مجموعه و برای ارسال اخرین اخبار پرونده هسته ای گذروندیم یه تعطیلی جانانه نسیب بچه ها شد. تعطیلی که تا بعد عید و شاید هم کمی بیشتر طول بکشه.تازه با بچه ها خداحافظی کرده بودم و برا حضور در یک جلسه به صرف نهار رفته بودم که تلفن پشت تلفن:«شما امروز برنمی گردید؟» با اصرار بچه ها ۲ یا ۳ ساعت بعد برگشتم که دیدم همکارام تو سرویس سیاسی حسابی شرمنده ام کردن یک کیک کوچک ولی بسیار زیبا و خوشمزه میوه ای و کادو هایی که برای من تهیه کرده بودن. در حقیقت تولدم و حدود دوهفته زودتر جشن گرفته بودن. با بچه های سیاسی و فرهنگی و بعضی دوستان سرویس ورزشی یه مهمونی کوچک که البته برای من بسیار بزرگ و ارزشمند بود راه انداختیم و من حسابی شرمنده دوستان شدم.
آخرش هم همون جمله تکراری رو که یادمه هنگام جدایی از خبر ورزشی - افتخار - ایپنا و ... گفتم برا بچه ها تکرار کردم:«دنیای مطبوعات دنیای کوچکیه هم باهم بودنش کوتاهه و هم از هم جداشدنش اما تو همین دایره کوچک کاری که آدما با هم دیگه زیاد سرو کار دارن بعضی ها هستن که اگرچه نام بزرگی دارن اما اگه میزشونو بگیری هیچ کس حاضر نیست جواب سلامشونو بده پس جوری باهم کار کنیم و کنار هم باشیم که با همه سختی ها و سخت گیری ها و برخوردهای کاری وقتی از هم جدا شدیم بتونیم توروی هم نگاه کنیم .
صداقت صداقت صداقت اگرچه کم یابه اما ما می تونیم داشته باشیم.»
بازم از همه همکارام تشکر می کنم و امیدوارم سال خوبی داشته باشن.
پ .ن : مدتی به دلیل برخی مشکلات شخصی و همچنین تنبلی مفرط نتونستم چیزی بنویسم. اگرچه سوژه های زیادی برا نوشتن دارم.
در همین رابطه گفته می شود درآمدهای پیش بینی شده در بودجه مانند فروش اوراق مشارکت و بسیاری موارد دیگر غیرواقعی است هزینه های جاری و عمرانی دولت افزایش یافته و پیش بینی می شود ۱۹تا ۲۵ درصد در سال آینده کسری بودجه داشته باشیم.حتی نمایندگان پیش بینی می کنند دولت در پرداخت حقوق و مزایای سال آینده بخصوص در سه ماهه پایانی سال دچار مشکلشود و از سویی حتی پیش بینی رشد میزان حقوق بنابر رشد تورم نیز نادیده گرفته شده است.
جبارزاده عضو کمیسیون برنامه و بودجه علاوه بر این معتقد است:جهت گیری برنامه های دولت و بخصوص بودجه ریزی به گونه ای است که با اهداف چشم انداز بیست ساله و برنامه ۵ساله چهارم تعارض جدی وجود دارد و مسیر دولت در حال انحراف است.
بسیاری از نمایندگان لحن تند احمدی نژاد در بیان مواضع هسته ای و برگزاری همایش هولو کاست در زمان برگزار شده را آسیب زا تلقی کردند.
موارد دیگری هم مانند تصمیمات عجولانه ای که با مخالفت یا تصحیح مجلس همراه شده مانند مسائل اقتصادی ساعات کاری و .... هم بارها و بارها از رسانه ها شنیده ایم.
همه این موارد را یاد اوری کردم برای طرح یک سوال:چه زمانی مجلس باید از ابزار نظارتی خود مانند استیضاح یا عدم کفایت بهره ببرد؟
یا مجلس در بیان این نقد ها احساسی عمل می کند یا در انجام وظایف خود کوتاهی نشان می دهد.
پ.ن یک:در نظر سنجی کنار صفحه شرکت کنید و
در صورت امکان از طریق مسنجر اونو برای
دوستانتون هم ارسال کنید
پ.ن دو:نتایج نظرسنجی قبل در رابطه با انتشار خبر حضور رحیم مشایی در یک مراسم خاص توسط ایرانیوز به شرح ذیل است:
|
{ در مورد خبر ایرانیوز نظر دهید } |
| نظر شما در رابطه با انتشار خبر حضور مشایی در یک مراسم خاص چیست؟ |
این خبر نباید منتشر می شد ( 2رای، 3%)![]() |
با انتشار خبر کاملا موافق بودم ( 12رای، 23%)![]() |
بدون نمایش تصاویر منتشر میشد ( 2رای، 3%)![]() |
فقط تصاویر منشر می شد ( 0رای، 0%)![]() |
نباید یک خبرگزاری منتشر می کرد ( 2رای، 3%)![]() |
وظیفه یک رسانه همین است ( 32رای، 61%)![]() |
موافقم اما در شرایط کشور ما نه ( 1رای، 1%)![]() |
باید مصلحت سنجی کرد ( 1رای، 1%)![]() |
چون آدم چیزهایی می بینه و می شنوه که دیگه قابل هضم نیست.
سیاست سیاست سیاست.
همه چیز شده سیاسی بازی و سیاسی کاری .ریا کاری دروغ پردازی.
سوالات آزمون فرهنگیان رو که دیدید بحث ورود بانوان به ورزشگاه ها راهم شنیدید بیکار شدن ۱۰۰هزار کارگز به خاطر یک مصوبه ناکارشناسی رو هم که یادتون نرفته این هارو اضافه کنید به ضررهایی که کشور به خاطر عدم تغییر ساعت رسمی که حدود ۷۷کشور پیشرفته دنیا انجام میدن و ما یک شبه از انجامش پشیمون شدیم وحالابعد از یکسال سازمان پژوهش های مجلس رسما فوایدشو اعلام کرده تغییر ساعات بانک ها محدود کردن سایت ها فرار شهرام جزایری و هزار و یک مطلب دیگه اضافه کنید.
نمی دونم چرا اما اگه رییس دولت به جای احمدی نژاد یه نفر دیگه بود مثلا خاتمی وضع کشور چی می شد.
اهانت به پیامبر وقتی تو یه کشور بی دین و ایمان انجام میشه قم و تهران و مشهد خون راه میافته اونوقت تو تهران خودمون چنین جسارت هایی میشه و آقایون علما منهای یکی دو نفر همه ساکتند. روحانیون سیاستمدار اصولگرا هم صحبت نمی کنند . این از دین که به مصلحت گذاشته شده یعنی اگر سیاستمداران هماهنگ بودن سکوت. اگه نبودن کافیه یه نفر فقط تو بچگیش شیر خر خورده باشه از روی ناچاری اونوقت به همون دلیل استیضاحش می کننـد(منظورم اصلا مهاجرانی نیست)
اینکه از دین اونم از دنیای مردم که کاملا شاهد عقب گرد سیاست های اقتصادی دولت و تورم روزانه هستیم و باز هم کسی صداش در نمیاد اگرهم حرف بزنه یا اصولگرانیست یاضد انقلابه.
اونهم از ورزش که آرزوهای میلیون ها نفر به خاطر یه سهل انگاری غیر مدیر که البته مقصر انتصاب کنندگانش هستند روی هوا میره . نمیدونم چه کسی بالاخره باید پاسخ گو باشه و اصلا حقوق مردم چیمی شه؟
خلاصه دست و دلم به هیچی نمیره حتی نوشتن.کشور توده ها و احزاب مصلحت گرا حتی دینمداران آزاد اندیش را هم بی بخار کرده.بله مصلحت و سیاست اخلاق را قربانی کرده است.بهتر بگویم سیاست اخلاق را تعریف و دایره اش را مشخص می کنه و خود سیاست هم در تناسب با قدرت معنی پیدا میکنه .بله اینجا نسبتت با قدرت است که به تو غیرت و جرات میدهد هرچه نزدیک تر آرام تر و مصلحت اندیشتر و هرچه دور تر عدالت خواه تر مهرورز تر و...
پ.ن:
در عصر ارتباطات سرعت انتقال اخبار و اطلاعات به مینیمم ثانیه شده است اما در کشور ما همچنان نحوه مدیریت و برنامه ریزی خبری با مصلحت اندیشی و البته سرعت موتور دیزلی انجامم میشه . بالاخره بعد از ۱۰ یا ۱۲ روز کنفرانس خبری علی لاریجانی در مونیخ از شبکه یک سیما پخش شد. با آنکه هزار و یک اتفاق دیگه بعد از این همایش به وقوع پیوسته اما سیمای ایران تازه این برنامه را برای مردم به نمایش گذاشت.اون موقع میگن چرا دیش های ماهواره اینقدر زیاده.
البته ابن برنامه هیچ چیز خاصی نداشت که قابل پخش نباشه جز صحبت ها توجیه کننده لاریجانی در خصوص هولوکاست و محو اسراییل تا یه کم تندی صخبت های احمدی نژاد گرفته بشه.